coşmaq

coşmaq
f.
1. Şiddətlənmək, çox güclənmək, gurlamaq, tüğyan etmək; daşmaq, kükrəmək (təbiət hadisələri haqqında). Tufan getdikcə coşur. Dəniz coşmuşdu. – Bu çaylar coşar indi; Qaynayıb daşar indi; Gözüm dağlarda qalıb; Yar gəlib aşar indi. (Bayatı). Kükrəsin şəlalə; Coşsun, çağlasın; Dağların ərköyün balasıdır o. N. Xəzri. . . Dəniz Ümidin xəyalları kimi coşub çaxnaşırdı. B. Bayramov. // məc. Qızışmaq, qaynamaq, cuşa gəlmək. . . Məhəbbət coşdu, məni bürüdü, «Ruqiyyə, Ruqiyyə» dedirtdi. A. D.. <Qubernator:> İnsan qan yığdıqca coşar, qan verdikcə susar. C. C..
2. məc. Özündən çıxmaq, hirslənmək, qızışmaq, qəzəblənmək. Coşub, qabağını saxlamaq mümkün deyil. Niyə belə coşmusan? – Tahir istər-istəməz təmkinini pozaraq coşdu. S. R.. <Usta:> Ay arvad, ay Gülpəri, coşma görək, axır nə olub ki? M. Hüs..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Look at other dictionaries:

  • cuş — is. <fars.> Coşma, qaynama; qələyan, həyəcan. Cuş eyləmək – coşmaq, qələyana gəlmək, qaynamaq, cuşa gəlmək, qızışmaq. <Harun:> Eşqimiz cuş eyləyib artmaqdadır gündən günə. Ü. H.. Cuşa gəlmək – coşmaq, qızışmaq, vəcdə gəlmək, şövqə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çılğınlaşmaq — f. Azğınlaşmaq, coşmaq, dəli kimi hərəkət etmək. // məc. Coşmaq, qudurmaq, azğınlaşmaq. Dəniz getdikcə çılğınlaşırdı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • təlatüm — is. <ər.> 1. Tufan, bərk ləpələnmə, dalğalanma, coşma. Dənizdə . . elə bir təlatüm var idi ki, heç deməyə gəlməz. Ə. S.. Təlatümə gəlmək – bərk dalğalanmaq, ləpələnmək, coşmaq. Bir azdan sonra, bərk yel əsib tufan qopdu, dərya təlatümə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • cağıldamax — (Şəmkir) coşmaq (çaya aiddir). – Şəmkir çayı gənə çağıldıyıf gəlir …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • fırıllamağ — (Salyan) 1. əsib coşmaq. – Gənə fırıllıyırsan, diyəsən, davalığın çatıb 2. sürətlə ötüb keçmək; – Nüşabə fırıllıyıb yanımızdan keçdi …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • həsrimək — (Göyçay) 1. hirslənmək 2. coşmaq …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • ağız — 1. is. 1. İnsan və heyvanların üzlərinin alt tərəfində, alt və üst çənələri arasında yerləşən, yeyib içməyə və səs çıxarmağa məxsus üzv. Ağzını yaxalamaq. Ağzı ilə nəfəs almaq. Ağzı acı dadmaq. Dişsiz ağız. Ağız boşluğu. Ağız suyu – insan və… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • azmaq — f. 1. Yolu itirmək, istiqaməti itirmək. Meşədə azmaq. Atlılar yolu azdılar. – <Həkim:> Axı necə oldu ki, belə sağlam və qüvvətli adam olduğunuz halda, birdən azdınız və evinizin yerini itirdiniz? C. C.. Kənardan baxana elə gəlirdi ki, bu… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bulanmaq — f. 1. Duruluğunu, saflığını, şəffaflığını, bərraqlığını itirmək. Arxın suyu bulandı. // Tutqunlaşmaq. Mayenin rəngi gah ağarır, gah da bulanırdı. 2. Bulaşmaq, batmaq, kirlənmək. Uşağın üst başı palçığa bulandı. – Yaralı, al qana boyanmış idim;… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • coşub-daşmaq — f. 1. Güclənmək, şiddətlənmək, artmaq, gurlamaq, kükrəmək. Sel coşub daşır. – Bu çay coşub daşanda nə qanlar eləməmişdi. Ç.. Külək də birdən əsdi; Coşdu daşdı dalğalar. H. Hüseynzadə. <Camal:> Qorxma, uçmaz, dəniz nə qədər coşub daşsa da,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”